Je bent hier:  nl  /  Blog  /  Economie van het delen

Economie van het delen

De enkele keer dat hij hem nodig heeft, mag mijn buurman gerust mijn boormachine lenen. En eens in de drie jaar leen ik zijn ladder om de goten te kunnen schoonmaken. Door internet is de wereld veel kleiner geworden en heb ik ‘meer buurmannen’ gekregen. Als we willen, en daarover heldere afspraken maken, kunnen we heel goed gezamenlijk gebruik maken van auto’s, wasmachines, grasmaaiers en wat al niet meer - en dat doen we al dan niet tegen betaling.

 

Dat heeft verschillende voordelen. Samen kunnen we toe met minder apparaten en dat scheelt kosten. Er hoeven ook minder van die apparaten geproduceerd te worden. Dat scheelt grondstoffen en milieuschade. En misschien levert het ook nog een hechter sociaal netwerk op.

 

De opkomende ‘economie van het delen’ is een stap in de goede richting. Samen delen wat we hebben, wie kan daar niet de zinnigheid van inzien?

 

Je zou wensen dat we ook in groter verband tot vormen en uitwerkingen komen waarin het ‘samen delen’ beoefend kan worden. De huidige economie zit daarin een beetje in de weg: die is niet gericht op samen delen maar op eigenbelang. Terwijl ‘samen delen’ toch in ieders belang is!

 

Stel je voor dat we het in de economie wat anders gaan doen: als consument koop ik geen auto meer maar betaal ik voor het gebruik van een auto, voor bijvoorbeeld 15.000 kilometer per jaar. Ik koop geen wasmachine meer, maar betaal voor alle wassen die mijn gezin en ik in de loop van een jaar draaien om onze kleding schoon te houden. Ik koop geen bankstel meer, maar betaal voor de mogelijkheid om een jaar een bepaald bankstel te mogen gebruiken.

 

Anders gezegd: ik koop geen producten meer, maar betaal alleen voor het gebruik van de producten die ik wil gebruiken. Met de producent van die producten maak ik afspraken over kwaliteit en uitvoering van die producten, over de duur van onze overeenkomst, over het onderhoud en over de prijs die ik voor dit alles betaal.

 

En de producten, die blijven eigendom van de producent. Die heeft ze namelijk gemaakt en is en blijft verantwoordelijk voor die producten. Hij moet ervoor zorgen dat die producten zo lang mogelijk gebruikt kunnen worden - al is het maar omdat we namelijk ook afspreken dat afval niet meer bestaat: niets van het product mag op de afvalhoop belanden, alles moet worden hergebruikt, en dat is de verantwoordelijkheid van de producent. (Want waarom vinden we het eigenlijk gewoon dat producenten wereldwijd van alles in elkaar zetten en dat in een eindeloze stroom over de wereld uitstorten?)

 

Een aantrekkelijke gedachte, deze ‘circulaire economie’. Producenten zullen er opeens voor gaan zorgen dat hun producten heel lang mee gaan en weinig onderhoud nodig hebben. Ze zullen er ook als een haas bij zijn om alleen grondstoffen te gebruiken die goed hergebruikt kunnen worden. Hun winst zal dan liggen in een écht duurzame, op échte consumentenbehoefte gebaseerde productie en dienstverlening. En natuurlijk, net zoals dat nu het geval is, zal de consument dit alles moeten betalen. Fijn, want ik zou liever voor déze vorm van economie willen betalen dan voor de huidige gang van zaken.

 

Heeft dit nog iets te maken met de economie van het delen? Ja en nee. De economie van het delen kan immers uiteindelijk niets anders zijn dan de economie van het geheel waarvan wij allen deel uitmaken.

 

John Hogervorst

oktober 2014

 


John  |  2014 10 13  |  Permalink  |  Delen

Reageer

naam *
e-mailadres
reactie *
spam bescherming *
* = verplicht

 

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

 

 

Heb je een suggestie, tip, opmerking of vraag? Mail ons!

 

 

Vernieuwende ideeën over de inrichting van de samenleving zijn meer dan nodig. Klik hier voor een groeiende collectie artikelen.

 

 

Like Summer Foundation

op Facebook

 

 

 

Volg Summer Foundation

op Twitter

 

 

 

Volg Summer Foundation

op

 

 

Volg Summer Foundation

op LinkedIn

 

 

Summer Foundation streeft naar een vrije, gelijke en solidaire samenleving. Meer hierover...