Je bent hier:  nl  /  Blog  /  2. Ruimte voor de ander

2. Ruimte voor de ander

Is het dan zo dat de moderne mens zó in elkaar zit, dat er niets meer is dat samen gedaan kan worden? Soms lijkt dat er wel op. Wanneer ieder van ons zichzelf centraal plaatst, maken we het onszelf en elkaar ook wel heel moeilijk.

 

Toch zijn er ook herkenbare voorbeelden die laten zien dat wij mensen wel degelijk samen kunnen leven, werken, delen. Het meest duidelijke voorbeeld vinden we in de verhouding van een moeder tot haar kind, of in de verhoudingen binnen een gezin. Voor een moeder is het heel natuurlijk om het welzijn van haar kind centraal te stellen. Ze houdt van haar kind zoals ze van zichzelf houdt, misschien nog wel meer! Als het erop aankomt, deelt ze alles dat ze heeft met haar kind en maakt daarin keuzes die haarzelf ‘schaden’.

 

Is dit beeld van moederliefde een sprookje? Nee!

Natuurlijk, er zijn helaas veel mensen die als kind niet deze vorm van moederliefde ervaren hebben. Tegelijkertijd: er zijn méér mensen die dit wel beleefd hebben. En uiteindelijk geldt: als er op de hele wereld maar één moeder is die deze moederliefde bezigt, is daarmee principieel aangetoond dat ook de moderne, individualistische, eigenwijze mens het vermogen in zich draagt om onbaatzuchtig met anderen te leven, te delen, te werken.

 

Je zou dus kunnen zeggen: het gaat er nu alleen om dat we deze kwaliteit - het vermogen je eigen welzijn niet in alles centraal te stellen, dan wel het vermogen je eigen welzijn te verbinden met het welzijn van de anderen met wie je bent - laten groeien.

 

Willen we werkelijk samen met anderen leven, werken, delen? Dan zullen we er meer en meer toe moeten komen om zó in het leven te staan dat we niet in alles in eerste instantie aan of voor onszelf denken.

 

Jaja, mooie woorden, denkt u nu misschien. Nog even en we verdwijnen in een wolk van zweverigheid! Ik ben het met u eens, met het declameren van mooie woorden gaan we het niet redden.

 

Daarom zullen we in een volgende blog onderzoeken in welke richting we kunnen denken als we hier tot de voorlopige conclusie zijn gekomen: samen leven, werken en delen is alleen mogelijk wanneer we onszelf niet in het middelpunt plaatsen, maar daarin ook ruimte maken voor ‘de andere mens’.

 

John Hogervorst

juli 2014


John  |  2014 07 24  |  Permalink  |  Delen

Reageer

naam *
e-mailadres
reactie *
spam bescherming *
* = verplicht

 

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

 

 

Heb je een suggestie, tip, opmerking of vraag? Mail ons!

 

 

Vernieuwende ideeën over de inrichting van de samenleving zijn meer dan nodig. Klik hier voor een groeiende collectie artikelen.

 

 

Like Summer Foundation

op Facebook

 

 

 

Volg Summer Foundation

op Twitter

 

 

 

Volg Summer Foundation

op

 

 

Volg Summer Foundation

op LinkedIn

 

 

Summer Foundation streeft naar een vrije, gelijke en solidaire samenleving. Meer hierover...